Translate

vrijdag, november 19, 2010

life goes on

maar het is zo anders zonder Roos. Gisteren heb ik (Claudia)verspreid over de hele dag gejankt en doordat  ik helemaal op was heb ik gelukkig vannacht door kunnen slapen. Manlief niet, die heeft een deel van de nacht opgezeten. Het is zo stil in huis en ik zie steeds het beeld voor me toen ze gisteren op de behandeltafel lag en bezig met haar waren en ze helemaal haar koppie achterover legde om tussen de mensen door mij te vinden, waarna ze me heel lang bleef aankijken. Alsof ze zeggen wilde 'ik ben op, het is goed zo, bedankt voor alles". Ik heb het hier heel moeilijk mee. Het is ook allemaal nog zo vers.

Roosje wilde altijd bij je zijn, waardoor je altijd goed op moest letten dat je niet tegen haar aanliep. Ze kon niet de hele middag liggen suffen, maar was altijd iedereen aan het inspecteren wat er gebeurde.  Ze wilde weten waar ik heen ging, zelfs het toilet was niet veilig. Ik had mijn persoonlijke bodyguard. Ze stond altijd bij de achterdeur te wachten totdat ik met de fiets uit het zicht verdween en stond er weer op de tijd dat ze me weer verwachtte. Als ik later was dan normaal stond ze al te janken volgens manlief. Een welkom met veel gejodel, een lik en een dansje. Ze was onrustig als ik boven was en stond dan een beetje waaks te doen bij de voordeur. Voordat we naar buiten gingen, ging ze ondeugend met de deken van Bram spelen. Ze was er als de kippen bij als ik Bram zijn pootjes of oortjes ging behandelen, want ze wilde precies zien wat ik deed. Soms gaf ze Bram nog snel een lik over zijn neus. Ze was niet bij Bram weg te slaan toen hij op een behandeltafel lag bij de dierenarts en niet onder narcose wilde. Ze ging altijd liggen kijken in de keuken wat ik aan het maken was voor het avondeten en viel uiteindelijk in slaap. Het slapen ging gepaard met hard gesnurk en een scheetje tussendoor. Als ze Pat aan zag komen ging ze zich helemaal strekken zodat ze over haar buikje gekriebeld kon worden. Gaf Pat haar te weinig aandacht, dan ging ze tegen zijn stoel aanzitten en sloeg haar poot tegen de stoel. Net zo lang, totdat ze vond dat ze voldoende knuffels had gekregen. Ze heeft zoveel liefde en vrolijkheid aan ons en aan Bram gegeven dat ik het ongelooflijk moeilijk vindt om zonder haar verder te moeten. Het is ook voor het eerst dat we afscheid moeten nemen van onze hond. Maar je moet verder, life goes on, alleen ik kan dat nog ff niet helemaal. Dat moet slijten. Manlief ging vandaag ff boodschappen doen, maar was een muntje voor de winkelwagen vergeten en reed weer terug naar huis. En is maar thuis bij Bram gebleven. Het is allemaal zo anders en we zijn nog een beetje van slag. Bram slaapt veel en komt bij ons liggen. Buiten kan hij in zijn eigen tempo lopen en hoeft hij niet meer op Roosje te wachten die gek was op snuffelen en wroeten. Hij deed dan maar gezellig mee. Als Bram in de verte een hond ziet aankomen, blijft hij nog wel eens staan staren. Ik moet hem dan echt meetrekken. Toen ik vanmiddag thuis kwam, stond Bram mij kwispelend op te wachten en dat was heel fijn. Ik ben blij dat Bram er nog is, zodat niet alles wegvalt...
Het komt allemaal wel weer goed....

donderdag, november 18, 2010

Roos

Vanmorgen hebben we Roos in moeten laten slapen. Ze is vannacht sterk achteruit gegaan. Ze kon vanmorgen niet meer op haar poten staan. De dierenarts controleerde van alles maar ze had op de achterkant geen reflexen meer, na bloed onderzoek bleek dat alle gemeten waardes verkeerd afweken. Na een nachtje niet drinken was ze al uitgedroogd, en ga zo maar door. Ze had veel pijn ondanks de enorme pijnstilling. 27 november zou ze 11 jaar worden.

PatjeXXX

woensdag, november 17, 2010

rustig hier?? nou nee niet echt nee

Toch nog een vervolg... Vannacht om 02:00 uur blafte Bram. We gingen allebei naar beneden, omdat er waarschijnlijk iets met Roos zou zijn. Bram waarschuwt ons altijd als er iets met Roos is. Ze trilde van de pijn en ze zat anders, met de achterpoten gestrekt naar voren en als ze stond maakte ze een bol ruggetje. Tjonge tjonge wat een ellende. Stapje voor stapje is ze naar buiten gelopen om wat plasjes te doen en toen weer langzaam naar binnen. We hebben haar een kinderasprientje gegeven en ik ben bij haar blijven liggen totdat ze lag te snurken. De nacht is verder rustig verlopen. Vanmorgen was het niet veel beter en we konden vanmiddag bij onze dierenarts in Rhenen terecht. Naarmate de middag naderde kwam ze niet meer van haar plek, ze kon niet meer lopen. Samen met de buurman heeft Pat Roosje op een deken geschoven en zo de auto in geholpen. Zit je daar in de wachtkamer en dan wordt het me toch wel ff te kwaad hoor.Ligt ze je zo zielig aan te kijken...Het blijkt dat Roosje een temp had van 40,5 veroorzaakt door de pijn. De dierenarts constateerde een rughernia die gelukkig nog niet in een ver gevorderd stadium zit omdat haar achterkant niet verlamd is. Er schijnen 5 gradaties van te zijn.  Ze heeft nog gevoel in haar achterpoten en kan nog haar behoeftes doen. Via een ader kreeg ze een zware verdoving toegediend, waardoor ze bijna gelijk in slaap viel. Ook kreeg ze een spuit met prednison toegediend dat de zwelling van zenuwen op de rug zou moeten afnemen. Vanavond laat krijgt ze een voorgeschreven pijnstiller en gedurende de komende tijd 3 per dag. Morgenochtend moeten we alweer terug naar de dierenarts om te kijken of ze al kan lopen, en ook hoe ze loopt. Hij was erg bezorgd om zijn favoriete patiënte en was blij dat we zo snel gebeld hebben. Sinds we thuis zijn ligt ze te slapen, met Bram dichtbij haar. Gelukkig mocht ik vandaag verlof opnemen zodat ik bij haar kon zijn. Soms vraag ik me wel eens af wanneer de gezondheidsproblemen in huize Denissen weer eens ff een pitje lager komen te staan. Maar met het motto van manlief  'het komt wel goed' geloof ik daar wel in.

Groetjes Claudia

dinsdag, november 16, 2010

beetje mistig

het zicht van Claudia vanmiddag gelukkig zonder voetganger voor 'r neus
Vanmiddag hadden we een afspraak bij de motordealer voor de Diversion. Het was een beetje mistig met een zonnetje dat door wilde komen. Pat rijdt met het vizier open, maar ikke niet. Resultaat een vizier die continue besloeg met alleen maar regendruppeltjes en waarbij mijn handschoen als ruitenwisser moest dienen. Niet te doen. Na een stukje snelweg hebben we de weg binnendoor gepakt, waardoor ik toch met het vizier open heb gereden anders zag ik echt niks. Gelukkig vlogen er geen insecten, duiven en herten tegen me aan hi hi.  De hele middag hebben we bij de dealer gezeten, terwijl de monteur ijverig aan de slag was . Uiteindelijk was het al namiddag en begon het te schemeren en de mist was alleen nog maar toegenomen. Het was zeer intensief, vermoeiend, koud en een lang stuk met weinig zicht. We hebben er twee uur over gereden en zijn veilig thuisgekomen. Thuis was het welkom niet zo enthousiast door Roos en Bram. Het blijkt dat Roos pijn heeft, waarvoor ze nu pijnstilling van ons heeft gekregen en straks hopelijk een beetje kan slapen... Vorig jaar had Roosje pijn aan haar rug en schouder, opgelopen tijdens een uitglijder in huis. We weten niet wat er met haar is gebeurd, maar ze loopt met een bol ruggetje onrustig heen en weer.  Zo sneu voor haar. We zijn allebei doodmoe van de intensieve rit en ik hoop dan ook dat we vannacht allemaal kunnen slapen.

zaterdag, november 13, 2010

krampjes

Heb al langere tijd last van spierkrampen. Vooral de kuitspieren. Gisteren maar begonnen met magnesium tabletten. 4 x 2 per dag was de dosering na transplantatie. Dit is tegen kramp in de spieren in het algemeen, de medicijnen tegen afstoting zijn daar debet aan.
Het sporten was dan ook niet leuk gisteren. Al een tijdje geen last gehad van kramp tijdens het sporten. Ik heb wel 3 kilometer op de loopband gelopen,  maar op eieren. Een paar keer schoot bijna de kramp in de kuiten. Daarna gaan fietsen. Ik wilde 10 minuten fietsen maar ik kwam tot ruim 7 minuten. Het schoot toen echt in mijn rechter kuit. Balen hoor. Moet binnenkort toch naar Grunn, petscan en poli, dan meld ik het kramp-probleem wel.

See you...

PatjeXXX

woensdag, november 10, 2010

pet scan

Ben net gebeld vanuit Grunn. Wim van der Bij stond mij te woord. Het was de uitslag van de bronchoscopie. Nou ja, uitslag. In ieder geval was het de eerste scopie waar te zien is dat een stemband stilstaat. De andere scopieën werden gedaan via een beademingstube (na transplantatie). Dan kan je de stembanden niet zien via een scopie. Verder onderzoek vond v.d Bij wel noodzakelijk omdat een stilstaande stemband verschillende oorzaken kan hebben waaronder gezwollen lymfeklieren. Een pet-scan zou mogelijk de oorzaak kunnen aantonen.
Binnenkort krijg ik weer een afspraakje in Grunn. Meteen een poli-afspraak erbij.
Ik ben zelf wel blij dat er verder gezocht wordt. Ik ben op de dag toch vaker moe en dat bevalt me helemaal niet.

See you...

PatjeXXX

maandag, november 08, 2010

Claudje kan nie slapu

Het is al ver na middernacht en ik kan niet slapen en ik moet straks om 07:00 uur m'n bed uit. Nog maar vijf uurtjes te gaan. Ik ben veel te wakker, ben aan het malen en kom er niet uit. Gewoon doen wat m'n moeder vroeger altijd tegen me zei ' meisje, geen zorgen voor de dag van morgen'. En gelijk heeft ze. Op de slaapkamer is het behoorlijk fris, dus nog een dekbed over me heen gelegd, dan toch weer te warme benen, en nog een keer naar het toilet. Eenmaal terug in bed ligt manlief heerlijk te snurken en krijg ik honger. Dan maar beneden wat eten en een kopje warme melk drinken, met op de achtergrond het echo gesnurk van de andere twee lieverds. Ik wil ook dromen, snurken, en uitgerust de volgende dag tegemoet gaan. Maar hoe krijg ik m'n bovenkamer rustig??Lieve mensen, ik ga weer proberen om nog een beetje nachtrust te krijgen en ga weer naast mijn lieverd liggen (luisteren).

donderdag, november 04, 2010

zonder stuurbekrachtiging

Vanmorgen toch maar eens goed gekeken onder de motorkap met een zaklamp. Ik zocht de dynamo en vond hem ook nog. Ik werd opeens helemaal blij. De dynamo zit op een andere multiriem dan degene die dinsdag eraf gelopen was. Met andere woorden, er kan met de auto gereden worden maar dan zonder airco, niet echt meer nodig, en zonder stuurbekrachtiging. Stuurt niet zo lekker de bocht door. Hoef ik morgen, vrijdag, niet met de motor door de regen naar de Zonheuvel in Doorn 's avonds deelnemers van de themadag 'op de wachtlijst' op te vangen. Lekker relaxed. Alleen oppassen bij rotondes ha ha. Spierballen kweken.

See you...

PatjeXXX

woensdag, november 03, 2010

Altijd iets bijzonders

Vanmorgen in het UMCG geweest. Had gisteren wat voeten in aarde, want de auto had er geen zin meer in. Een multiriem was van een poelie afgelopen. Gevolg geen stuur bekrachtiging, geen dynamo en geen airco. Rijden tot de accu leeg is, is ook geen optie. Gelukkig stonden we nog op de parkeerplaats. Per toeval kwamen we er achter dat de multiriem eraf was.
Als het vochtig weer is piept er een poelie, die spuit ik dan in met siliconenspray en het gepiep is dan over, tijdelijk. Gisteren was het niet anders, terwijl ik uitstapte met de siliconenspray werd het stil. Toch maar even kijken, de motor bleef gewoon doordraaien. Motorkap open, shit, de mulitiriem van de poelie af. Hij was niet eens gebroken. Ik kon hem er heel uitvissen. (Eerst de motor uitgezet). Wat een gedoe. Wat nu, morgen ochtend naar het Umcg. Eerst de garage bellen, de monteur had slechte zin. Hij zei: 'Ben je lid van de ANWB, probleem toch opgelost, doei'. Ben wel lid van de ANWB maar voor de motoren. Ik was even helemaal u.p.g. Wat een oetl*&.
Andere garage gebeld, tja een automaat mag je niet slepen. Het mag wel maar dan niet met een hogere snelheid dan 20 km per uur. 'Wat denk je dat het kan zijn?' Geen idee, moet ik eerst onderzoeken. Ook geen succes story. Dan maar google-en. Op verschillende forums staat het piep-probleem beschreven, vooral bij GDI motoren van Misubishi. Maar waar zit de spanner van die riem? Ik denk inmiddels dat ik het wel weet, maar hoe is ie los te krijgen, en vooral hoe kom je erbij? Dat is bijna onmogelijk. Het is een 2,4 liter motor dwars geplaatst. De ruimte tussen de binnenkant van het spatbord en een poelie is 1,5 cm. Handig...
Dan maar een taxi proberen. Ik krijg deze vergoed door het VGZ.
Wederom een gedoe. Eerst inschrijven, oké, dan een taxi bestellen, oké. Maar dan, om 6:00 uur vertrekken, oké. Vrouw van Univé:  'Moet de chauffeur blijven wachten of moet ie weer opgeroepen worden?' Ik vraag 'Hoezo, ik weet niet hoelang het duurt, als ze iets tegenkomen tijdens de broncho weet ik niet hoe belangrijk dat is.' 'Maar mag mijn vrouw ook mee?' Vrouw van Univé:  'Weet ik niet, ik ken uw contract van het VGZ niet.' Ik:  'Het is gewoon zittend vervoer.' V.v.U:  'Dan geldt het alleen voor u.'! Ik 'Dat moet ik dan maar eerst navragen bij het VGZ. Ik bel u nog wel terug.'
Echt niet . Dan maar naar de buren een paar deuren verderop. Ja je kunt onze auto wel lenen. AAAAhh, wat fijn. Probleem voorlopig opgelost.

In Groningen ging het allemaal een stuk beter. Nee geen scoop via de mond, maar via de neus. Ik dacht laten we dat eens doen. Linker neusgat was te nauw, rechts ging beter, maar het voelde niet fijn. Mijn stembanden zijn waarschijnlijk de oorzaak van de obstructie. De linker beweegt niet en staat zo dat ie de doorgang beperkt naar de luchtpijp. De rechterkant werkt prima.


Op het plaatje zie je een voorbeeld van de stembanden. Van beide heb ik de helft. Wel jammer, dat de doorgang zo belemmert wordt. Ik kan zo niet optimaal mijn longen benutten.
Oplossing: volgens de arts die de scopie deed is die er niet. Ja, een KNO arts kan er wat aan rommelen met vloeistof of zo, maar meestal helpt dat niet.

Joepie, weer iets bijzonders erbij.

See you...

PatjeXXX
Oh ja, bij thuiskomst om 12:45 uur lag er een briefje in de bus dat er een taxichauffeur om 06:00 uur aan de deur was geweest......

vrijdag, oktober 29, 2010

Fiv1

Wat is de Fiv1? Het tegenovergestelde van een Fev1. Het aantal liters lucht dat je per seconde kan inademen. En die is bij mij een stuk lager dan een week of 4 geleden. De waarde is nu 0,66 en normaal zit ik rond de 0,90.
Ik heb al een week last van een obstructie, waarvoor ik coli ben gaan vernevelen want misschien is het een ontsteking. Maar nee, na 7 dagen 2x2 coli vernevelen is het probleem nog steeds aanwezig. Gelukkig kan ik onder woorden brengen wat ik voel, dat scheelt wanneer je uit moet leggen wat er aan de hand is.
Volgende week woensdag een bronchoscopie in Groningen (06:00 uur vertrekken). Hier in Nijmegen is de ervaring er niet om te weten waar je op moet letten bij een long-getransplanteerde. Maar even afwachten wat het wordt woensdag....

See you,

PatjeXXX