paar dagen Altena

Hallo allemaal!
We zijn een paar dagen weggeweest naar Altena. Een dorpje dat vroeger een bloeiende industrie had. Veel Stahl-draht bedrijven zijn opgekocht en verplaatst naar landen zoals Mexico en Polen. Daar wordt veel goedkoper geproduceerd en op deze manier wordt de trots van land om zeep geholpen. Veel oude fabrieken staan leeg waardoor er veel verpaupert. Huizen worden er wel gebouwd of opgeknapt. Het toerisme is daar ook uitgevonden. Een mooi voorbeeld is dat er een lift naar de burcht is aangelegd.

Op vrijdag zijn we de hele dag cultureel actief geweest. Vanaf ons huisje zijn we dalend naar burcht Altena gelopen. Meteen de nieuwe lift uitgeprobeerd, die was open sinds een week. Het was een ontzettend leuke dag, omdat er op iedere verdieping van de burcht heel veel bezienswaardigheden waren gestald die gevonden waren rond 1100 en later. Begin 1900 is de burcht helemaal opnieuw opgebouwd. Er lagen mega geweren, een brandweerauto, harnassen, gesteentes, kanonnen, martelwerktuigen etc. Buiten op het terrein waren we als enige de uitkijktoren ingegaan met allemaal nauwe gangetjes. Patrick vond het geweldig. Aansluitend hebben we op loopafstand een bezoek gebracht bij het staaldraadmuseum (staal gemaakt voor vliegtuigen, hekwerken, kabels, fietsen, bruggen, keukenapparatuur etc.) waar je kon ervaren hoe bepaalde mechanismen werkten, hoe ze staaldraad maakte, waarvoor het was bedoeld en hoe hard de mensen vroeger moesten werken. Na het eten van een lekker broodje mochten we terug klimmen naar het huisje en was de dag al voorbij! Patrick kon bijkomen van zijn overwerkte beenspieren.

Zaterdag hebben we getoerd en tussendoor op een terrasje geluncht. Nog nooit hebben we onderweg zóveel motorrijders gezien, we hadden zowat een lamme hand van het zwaaien! We reden zelfs een stukje mee met een grote groep. Duitsland is dan ook een zeer motorvriendelijk land waar wij heel graag komen.

Zondag was ons laatste dagje en zijn we gereden naar een dierentuin in Dortmund. We moesten wel lachen om de entreeprijs van € 8,  ijshoorn €1,80 en parkeergeld voor auto's €1. Niet te vergelijken met Nederland. De dierentuin was niet heel bijzonder, maar wel veel groene parken met bankjes. Ieder dierenverblijf leek hetzelfde ingedeeld met veel gras of onkruid.

Maandagochtend konden we weer bepakt met het zonnetje in ons gezicht terug naar huis rijden
Het waren leuke mooie dagen en we hebben weer volop bochtjes kunnen rijden.
Een indruk...

een kleurrijke bushalte bij een school

mooie felle kleuren kwamen we onderweg tegen

happy Pat

Op weg naar de lift van de burcht, loop je tussen de vissen. Ze reageren op je voetstappen

In één keer verkleed zoals in de Middeleeuwen hihi

plattegrond burcht

Ook de ridders moeten wachten op de lift

benieuwd waar we zo in terechtkomen...

beetje nauw, maar wel leuk

uitzicht vanuit de uitkijktoren (brrr)

en weer verder binnen in de burcht rondkijken

soorten speren die gebruikt werden voor de jacht op zwijnen, herten , vossen en parelhoenderen

verschillende geweren

harnassen en wapens en ... Patrick

er was zelfs een kapelletje ondergebracht

elektriciteit opwekken in het staaldraadmuseum

staaldraad gemaakt met hulp van mens en machine

lunchen bij Seegarten aan de Sorpesee

motorradtreffpunt Sorpesee om de hoek van Seegarten

een nieuwsgierige giraf in Zoo Dortmund

lentekiekjes

Met ons gaat het gelukkig goed! Ik (Claudia) ben nog wel tien dagen thuis gebleven voor een pillenkuur omdat de 'huisvriend' (staphylococcus aureus) zin had om vervelend te doen. Nu dus twee "huisvriendjes" (pseudomonas) om rekening mee te houden. We zijn samen regelmatig op pad en doen leuke dingen die we verdelen over de week. Nu we geen hond meer hebben, komen we op meer plaatsen en hebben we ook de tijd om nieuwe sociale contacten op te bouwen. Maar een avondje languit op de bank met een spannende film of s'avonds heerlijk buiten eten in de tuin vinden wij ook leuk hoor!

Patrick is vanwege het mooie weer alvast bezig de motoren en de campmaster in orde te maken voor de tripjes naar Duitsland, Luxemburg en Zwitserland die we dit jaar gaan beleven. De routes zijn al bijna klaar. Vanmiddag wat ingekocht bij een grote campingwinkel waardoor je al de vakantiekriebels krijgt... Het werd o.a. een 6 ltr koelkastje waar de medicijnen koel in bewaard kunnen worden en een opvouwbaar afwasteiltje.  Zo neem je langzamerhand steeds meer (nuttige) dingen mee op vakantie! Hoeveel kunnen we nog meenemen Patrick?

Enkele foto's met als basis toch wel eten en gezelligheid

samen lunchen bij ons favoriete tentje Nostra in Nijmegen

genaamd 'een broodje kaas', niet slecht hé?

Claudia voedert een lammetje dat nog niet zelf bij moeders kan drinken

Moeder schaap houdt zicht op haar mini's

op de trekker in Friesland(lekker warm daarbinnen, buiten was het freezing koud)

Bloesemroute in de buurt van Lingewaard(5 seconden even geen fietsers)

straks allemaal lekkere appeltjes plukken.... 

mooi ver uitzicht

als je maar lol hebt

Gezelligheid tijdens de eerste rit met de club (13 motoren)

oooooo lekkere lunchstop met z'n allen bij restaurant Vroeger in Ede (ze zijn er niet zuinig met de eieren)

bowlingmiddag met leden van stichting Harten Twee (en erna een grillavond)

leuk middagje bloemschikken (na de lunch) met leden van stichting Harten Twee

We zijn van alle markten thuis. In mei gaan we ook een dag proefrijden op de nieuwe Yamaha MT07 en op de MT09 waarvoor ik ons bij de anwb heb aangemeld. Wel in combinatie met een bed&breakfast om uitgerust de dag te kunnen beginnen.  En... om even bij motorrijden te blijven, gaan we deze zomer een motortraining volgen (in een groep van 4) voor gevorderden. Ja we zijn goed (en veilig) bezig!
Tot de volgende keer!

trots op nieuwe stadsbrug De Oversteek in Nijmegen

We waren niet de enige die dit historische moment wilde meemaken, ondanks de kou... 1 dag na de opening van de nieuwe brug, was het nog verboden voor gemotoriseerd verkeer

I-neb, wat doe je nou?!

Mijn (technische)bevindingen met de I-neb zijn tot op heden niet zo geweldig verlopen, ondanks het vriendelijke gebruik en de korte tijd die je met het vernevelen kwijt bent.

.

*Op 8 juli 2013 kreeg ik voor het eerst de I-neb, waar ik heel happy mee was. Het werkte allemaal prima totdat het apparaat geen piepje meer liet horen dat het medicijn verneveld was. Dan ga je toch wat langer vernevelen, maar na 20 minuten met hetzelfde resultaat. Uiteindelijk bleek hij het medicijn niet meer te vernevelen. Je hoorde wel de trilling, maar niet dat hij iets afgaf (blaasgeluidje voordat je inademt).  Het vreemde van alles is dat de I-neb geen meldingscode hiervoor heeft en ik amper tot geen medicijnen binnen heb gekregen, waar ik wel last van heb gehad. Best wel een kwalijke zaak. Het is ook moeilijk te zien of en hoeveel medicijnen er nog in het glaasje zit. Daarnaast duurde het opladen van de accu in plaats 3 uur ineens 7 uur, dat ook al niet klopte. Na contact te hebben gezocht met Romedic, werden eerst alle schoonmaakprocedures doorgenomen (want daar ligt het altijd aan) , dat ook geen baat bleek te hebben. Na weer gebeld te hebben kreeg ik na contact te hebben gehad met Angela van Romedic een leen I-neb toegestuurd. De defecte I-neb kon ik terugsturen.

*Op 22 oktober ontving ik de leen I-neb, en geheel onverwachts vertoonde deze op 31 oktober hetzelfde probleem! Nu herkende ik op tijd dat ik geen medicijnen binnenkreeg. Ik wist waar ik op moest letten. Gelukkig had Patrick nog een E-flow, want zelf heb ik de E-flow bij Romedic moeten inleveren. Niet handig.( Patrick heeft colistine moeten vernevelen na zijn longtransplantatie bij een beginnende longontsteking).

*Op 1 november had ik weer contact met Romedic, die dit probleem niet eerder had meegemaakt. Wel beaamde ze het dat het een slechte zaak was dat de I-neb geen storingscode aangaf. Ze konden me geen andere I-neb toesturen, maar in ieder geval wel extra meshes behorend bij de E-flow van Patrick zodat ik ook pulmozyme kon vernevelen. Romedic zou proberen de defecte I-neb die door mij was teruggestuurd, uit te lezen op technische fouten, en mij weer berichten over het vervolg.

*Op 4 november belde Romedic. Mijn I-neb bleek voor reparatie/controle al naar Engeland te zijn gestuurd en ik beschikte nog over de leen I-neb die niet functioneerde. De afspraak werd gemaakt dat Romedic bij mij thuis zou komen om uit te sluiten dat mijn ademhaling niks te maken had met de defecte I-nebs. En wat bleek, met de ademhaling, de huidige onderdelenset en met zelfs een nieuwe onderdelenset was alles dik in orde!!!  Daar lag het probleem niet. Het was gewoon een defecte I-neb. Voor de zekerheid had Romedic een nieuwe I-neb meegenomen. Omdat ik wel een reserve vernevelaar nodig heb, heb ik een standaard apparaat ontvangen (compressor), zodat Patrick zijn eigen vernevelaar heeft.

Het bijsmaakje aan dit verhaal is dat je door de opstelling van de leverancier aan je zelf gaat twijfelen, terwijl het probleem uiteindelijk bij het apparaat bleek te liggen. 

Nadat ik het CFcentrum op de hoogte had gesteld bleek het probleem met de I-neb niet geheel onbekend! Nu maar zolang mogelijk gebruik blijven maken van mijn (nog)functionerende derde I-neb!!

Volgende keer weer leuke verhalen hoor! Claudia

ga er maar voor zitten

Deze foto is genomen op 7 sept. in dierenpark Amersfoort waar het 30 jarig bestaan van vereniging Harten Twee werd gevierd met 150 leden. Er was een verzorgd dagprogramma waarbij de medeoprichter Willem Bavinck van Harten Twee vertelde over het ontstaan van de vereniging en de uitbreiding ervan omdat ze ook mensen zijn gaan steunen die wachten op donorlongen of mensen met een Ellvat. Arts dr. Balk vertelde met name over de geschiedenis van de allereerste harttransplantaties met de behorende wereldwijde resultaten tot aan nu. Tussendoor had je tijd voor ontspanning en kon je het dierenpark verkennen, zoals het dinopark.
De nacht brachten we door in Hoevelaken bij een b&b om de volgende ochtend door de regen (helaas)naar Zwolle te rijden waar een toertocht met de motorclub zou starten. De opkomst bestond uit maar liefst....tata vijf leden.. maar we zijn toch gaan rijden en al gauw verscheen het zonnetje waardoor we later op de dag toch buiten konden bbq-en. Ook deze nacht brachten we door in een b&b bij Heino waar we werden opgewacht door een lieve boxer...Boran die maar niet genoeg kon krijgen van 'stokkie gooien'.

Van de week had ik (Claudia) een uitje met de mensen van kantoor. Het was een geslaagde dag. De ochtend bestond uit een bezoek aan een verzorgingstehuis waar we 'op stap' gingen met lieve oudjes in een rolstoel. Ze stonden in de rij, ze waren zo blij! Na 2 minuten werd het duwen voor mij te zwaar en moest ik het "stoeltje overdragen' aan een collega. De stoep ontbrak en de straten liepen schuin af. Voordat je het in de gaten had lag je met oma en al in de bosjes. Na de koffie gingen we met de huurfiets (voor mij een elektrische)thuis lunchen bij een collega, kregen op het gemeentehuis Rheden uitleg over de herstructurering van het CS en omgeving en vervolgden de fietstocht door de veluwe. De elektrische fiets gaf een stoot power als je maar een beetje de pedalen bewoog, dat in het begin voor hilarische momenten zorgde. Je scheurt bijna de bocht uit en vanuit stilstand steppend opstappen kan ervoor zorgen dat je op je voorganger botst (dat niet gebeurde). Wel kon ik aan het gehijg en het gezweet voor en naast mij merken dat we in het bos de helling opgingen en ik werd melig van het geluid dat de elektrische motor maakte die zich dan ook duidelijk meer moest inspannen(behalve ik) Totdat mijn collega naast mij in één keer was verdwenen! In no time was hij de berm ingedoken. Wel knap als je links van me fietst en rechts de berm induikt. Ik werd niet moe van het fietsen maar van de hoestbuien die volgden door het lachen. Na een etentje als afsluiter ging iedereen 's avonds weer terug naar huis.
In dezelfde week waren we weer bij elkaar voor een teambuildingssessie. Aan de hand van een meegebracht voorwerp moest je iets over jezelf vertellen wat de anderen nog niet wisten. En... aan de hand van een eerder uitgewerkt profiel moest je je collega omschrijven zonder dat je de naam vertelde. Een hele leuke middag die snel voorbij vloog!

Vorige week ff met vriendin een terrasje gepakt bij Oortjeshekken en met haar hond heerlijk gewandeld langs het zandstrand en in het bos. De hond was helemaal door het dolle toen hij water zag(en worstjes....want....) Je staat wel ff raar te kijken als er onderweg een eenzame blote man over hetzelfde pad loopt( die terug liep toen een Galloway rund op het pad stond te grazen haha). Helemaal achteraan is een naaktstrandje, maar vooraan waar wij liepen dus niet. Her en der genoeg zonnende, wandelende en fietsende blote mannen in hun uppie gezien, ja dan weet je het wel...

  
Zaterdags ging Patrick nog werken om motor-, en scooterrijles te geven, dat door de weeks niet lukt vanwege de ingeplande autorijlessen met vaste leerlingen. Ik ben toen een kijkje gaan nemen bij de WK behendigheidstraining hier in de buurt. Voor het eerst in Nederland nog wel. De opkomst viel erg tegen en veel kraampjes met alles op het gebied van de hond hadden niks te doen. Heb ik toch even een heerlijke wandeling gemaakt en naar wat hondjes kunnen kijken die erg goed onder appèl stonden. Dan laat ik wel ff een traantje gaan hoor. 1 dag in het weekend gebruiken we om samen te toeren omdat het weer het nog steeds toe laat. Volgende week is de laatste toerrit van de motorclub die Patrick heeft uitgezet. Samen hebben we de rit twee keer gereden. De eerste keer kwamen we wegversperringen en omleidingen tegen die Patrick later uit de route heeft gehaald. Afgelopen zondag nog eens nagereden en het was geslaagd! Onderweg nog geluncht in het zonnetje bij restaurant Vroeger in Ede (erg mjammie)


Maandag stopte de elektrische fiets van Patrick ermee, dus dan met de auto naar het werk. 's Avonds bleek ons oude bakkie van 13 jaar het slachtoffer van inbraak op het terrein achter de rijschool. De zijruit was ingeslagen en een standaard voor de Garmin (navigatie) was gestolen (lag in het dashboardkastje). De auto vol met glas... en daarbij ook veel gedoe . Ouders gebeld die toevallig een weekend in Zeeland zaten met de vraag of iemand de huissleutel had zodat ons bakkie in hun garage kon staan. Nee... wel waren hun buren met vakantie en heeft Patrick ons bakkie op hun inrit gestald voor een nachtje. Met een niet zo'n blije buurman zijn we Patrick om 22:30 uur gaan halen. De volgende ochtend had Patrick een tweede hands ruit gevonden bij een sloper in Volkel voor 35,-en is hij met mijn fiets naar ons bakkie gereden om naar Volkel te rijden (met verplichte airco vanwege het ontbrekende raam). Dezelfde ochtend heeft Patrick de auto schoongemaakt en de ruit vervangen. Helemaal zelf gedaan! Als we dat via Carglass wilde laten doen (alleen WA) kostte dit spoedje meer dan 380,-. Geen spoedje kostte 280,-. Gelukkig is Patrick handig. Ruitje stuk? Niet Carglass maar Patrick bellen!

Claudia

leven in de tuin

Ik plantte wat groentezaadjes, en het wordt alsmaar groter

Dat is leuk er verschijnen allemaal bloemen

En kijk nou eens, deze courgettes verschijnen aan de bloemen. Eentje is zelfs groter dan mijn maat 40.... Ze smaken trouwens erg lekker

Nu even naar de voortuin. En ... zie je hem/haar?

het muisje loopt over de bloemen op zoek naar kruimeltjes brood die de vogels zijn vergeten

wat een oren hè voor zo'n ienieminie?

hotelweekend

Patrick had voor de motorclub een hotelweekend georganiseerd van 23 t/m 25 augustus jl. Er gingen 7 mensen en 5 motoren mee. Een klein maar heel gezellig gezelschap.

De route bevatte geen snelwegen en zo kwam je onderweg de mooiste plekjes en plaatsen tegen. Om 18:45 uur kwamen we aan bij het Bike-Inn. Omdat het erg druk was werden we verdeeld over 2 andere hotels, dat voor de groep geen enkel probleem was. Bike-Inn houdt de economie wel draaiende in Treis-Karden.

Na het uitpakken en opknappen zijn we bij de overburen gaan eten op het dakterras . Nog wat na gekletst in de bar en daarna lekker gaan slapen.

Zaterdag rond 9:00 uur genoten van een lekker ontbijt. De motorkleding ging weer aan, motoren starten en de ene haarspeldbocht na de andere lag op ons te wachten. Hellingen van bijna 20% zijn geen uitzondering in de Eifel. Veel kastelen, prachtige bossen en ruïnes gezien. Mooie uitzichten, terrasjes gepakt met onderweg gelukkig ook wat zonneschijn na de regen. 

Aan de wandel in Cochem

’s Avonds stond eigenaar Herman achter de bbq en kreeg ieder 4 stukken vlees met een buffet van salades en fruit. Na het avondeten kwam de nostalgie. Op een projectiescherm werden Toppop hits uit de jaren ’70 en ’80 getoond waarvan sommige wel ff gingen meezingen.

Zondagochtend voor vertrek naar huis nog even in Cochem geweest. De wijnfeesten werden er georganiseerd. We waren er net voor de enorme drukte. Het was er al behoorlijk gezellig met bezoekers voor de blaaskappellen, eettentjes en de vele wijnproeverijen.

en in de 1ste versnelling omhoog 

na wat flinke hellingen aangekomen op een mooi punt

de 2 jongste mannen van de groep. André was trots omdat hij voor het eerst zoveel bochtenwerk had verricht

mooi uitzicht....

Op de Cauberg in Valkenburg hadden we onze laatste stop met Limburgse vlaai, voordat iedereen de eigen richting naar huis reed. Het was een weekend met veel gereden kilometers, gezonde lucht, gezelligheid en veel te veel lekker eten.. (kaffee mit kuchen, eis mit sahne, etc.) Om 19:30 uur waren we weer in ons huisje en om 22:00 uur zagen we ons bed! Wat is het toch fijn om leuke dingen te kunnen doen.