klusje

Het werd tijd voor een apart computertafeltje in de woonkamer, in plaats puteren aan de eetkamertafel. Pat vindt het gezelliger om beneden te zitten dan in z'n uppie boven. Daar ben ik het helemaal mee eens. Zaterdagochtend hebben we verschillende bouw en woonmarkten afgestruind en .. uiteindelijk zijn we geslaagd voor een kinderbureau (ha ha) in de kleuren wit/oranje. Helemaal te gek! Past leuk bij de rest van de woonkamer. We waren ervoor naar de Ikea in Duiven gereden en wel op de zaterdagnamiddag. Niet zo'n goed plan omdat er nogal wat mensen op hetzelfde idee waren gekomen. Het leek wel 2 voor de prijs van 1, zo druk was het daar. De laatste keer dat we daar samen liepen had Pat nog zijn eigen zieke longetjes die een winkel als de Ikea met moeite konden doorstaan, en het werd dan ook meestal 'die k..winkel' genoemd. Want mensen, het is een megastore hè? Maar ze hebben er wel heel veel leuke spullen.  Zaterdagavond hadden we dus klusavond, want het bureautje mag je zelf in elkaar zetten. Ik gaf de moertjes aan, en Pat mocht de rest doen ha ha. We zijn er helemaal happy mee!.

dit is onze nieuwe aanwinst

Zondagochtend gingen we gezellig een bakkie doen bij vrienden en de middag had Pat een nieuwjaarsreceptie (echt waar).  En ik (zei de gek) ben met stoelen in de weer geweest vanwege de komst van het oranje bureau. Om de kleurenstelling helemaal af te maken, heb ik nog wat stoelen in de woonkamer geruild met stoelen die boven stonden. Het viel Pat bij thuiskomst gelijk op en nu heb ik spierpijn... (heb ik al bij twee emmertjes water tillen).
Sinds vanmiddag ben ik weer vrouw met hond alleen. Pat is vandaag naar zijn zus in Friesland gereden waar hij blijft slapen om morgenochtend weer fris in het UMCG te verschijnen voor de apk.  Pat combineert het ziekenhuis meestal met bezoekjes aan vrienden in de omgeving van Groningen, dus we zien elkaar dinsdag of anders woensdagavond. Omdat het morgen mijn vrije dag is, ga ik naast de boodschappen op zoek naar leuke cadeautjes voor mijn vriendin die vijf maanden zwanger blijkt te zijn. Ze was acht jaar lang bezig om zwanger te raken en medici zagen geen kans meer van slagen. Ze koos uiteindelijk voor adoptie. De adoptieprocedure is inmiddels afgerond en ze wachten op het telefoontje om de kindjes te mogen halen in Sri Lanka. Totdat ze wat dikker werd en maar niet leek af te vallen. De laatste jaren werd ze al vrij stevig, dus geen moment stond ze er bij stil dat ze wel eens zwanger zou kunnen zijn. De symptomen had ze niet. Haar man hamerde op een zwangerschapstest. Uiteindelijk blijkt ze vijf maanden zwanger te zijn en ze kan het nog steeds niet helemaal geloven. Ik vind het zo ontzettend gaaf voor ze en ik leef heel erg met hen mee. Zo zie je maar weer hoe belangrijk het is als je geestelijk en lichamelijk in balans bent en de natuur uiteindelijk hierbij zijn eigen gang gaat, ondanks wat medici beweren. Hun leven staat op hun kop, en de adoptie proberen ze even in de ijskast te zetten want anders hebben ze er in één keer tatatataa 3! Iemand nog leuke cadeau-ideetjes?

Claudia

1ste ritje

Vanmorgen maar eens het stalen ros uit de schuur getrokken, bandjes opgepompt en een uurtje wezen rijden op het ros. Zo vroeg in het jaar heb ik nog nooit de kans gehad om een ritje te rijden. Meestal bij de eerste rit van het jaar is het even wennen. Vanmorgen helemaal niet. Da's alleen maar beter voor het zelfvertrouwen.
Toen ik thuis was heb ik Claudia een mailtje gestuurd dat ik lekker een uurtje had gereden. Vond ze niet zo leuk. Haar reactie was "fuckerdefuck". Dat zegt alles natuurlijk. Claudia kan zo wie zo niet rijden want de CDI (brein van de motor) van haar Diversion is weg voor reparatie. Wel sneu natuurlijk.

Zwarte strepen zijn scheuren, door en door.

Verder houd ik me bezig met het repareren van de bodem van de topkoffer van mijn motor. 23 jaar gebruik (bouwjaar aug 1987 en op feb 1988 op kenteken gezet) laat zo zijn sporen achter. De bodem is behoorlijk gescheurd en het zou niet lang duren of de koffer zou eraf kunnen vallen. 

Het rode monter...

Waarschijnlijk moet de boel opnieuw in de lak gezet worden, maar voorlopig is de bodem vervangen voor een rode. Mijn Venture is weer kompleet, kan ik rustig de andere bodem in orde maken, alvorens de bodem in de lak te laten zetten. Opspuiten van kunststof is een lastige klus. Ten eerste zijn er geen kleurnummers zoals bij auto's, Ten tweede is deze lak op inkt basis, je moet oppassen met overspuiten dat de oude lak niet met de nieuwe lak conflicteerd, Ten derde een laag te veel of te weinig en er is kleurverschil.

See you..

PatjeXXX

Vooruitblik

2010 is afgesloten maar ik maak geen overzicht van wat er allemaal is gepasseerd. Ik kijk liever vooruit.
Wat erg leuk was afgelopen weekend was de Bowling&nieuwjaarsreceptie van Harten Twee. Het werd druk bezocht. Met bowlen heb ik niets gewonnen, kwestie van beter de bal gooien, maar dat vond ik niet erg. Het is mijn sport niet. Voor de gezelligheid hoefde ik het niet te laten. 9 man per baan, 8 banen, we moesten wel flink doorgooien om niet al te veel uit te lopen. Er werden 2 potjes van 10 beurten gegooid.
Gelukkig zijn de wonderen de wereld nog niet uit. Remco, een jonge vent, hart getransplanteerd, had vorig jaar een hartstilstand gehad en een comateuze periode. Niet te beschrijven hoe erg ik dat vind als je dat overkomt. Gelukkig kon hij aanwezig zijn en zelf een balletje laten rollen om zo toch mee te kunnen doen met bowlen. Wel was hij duidelijk geëmotioneerd om al zijn Harten Twee vrienden weer te ontmoeten. Hij had een zeer hoge drempel overwonnen. Respect man.
Op het einde van de dag nog met 2 cf -ers om de tafel gezeten en leuke herinneringen opgehaald uit die goede oude tijd. Klinkt wel als een echte ouwe l*&, maar ja , de gemiddelde leeftijd aan tafel was dan ook 45 jaar. Das pas oud voor 3 cf -ers. Het werd laat en we moesten het licht uit doen.
Is er nog meer positiefs? Ja hoor. Sinds eind november gebruik ik de cotrimoxazol iedere dag i.p.v. om de dag. Zelf verzonnen. Weg darmklachten/pijnen, weg vermoeidheid en weg verminderende longfunctie. Ik heb in december 13 keer de sportschool bezocht (bijna om de dag) en momenteel met een inspanning op de hometrainer die ik sinds mijn transplantatie niet heb kunnen doen. 7 kilometer op de fiets, level 9, 100 watt (20 min) en de laatste kilometer op level 10, 110 watt. Tot december vorig jaar kwam ik niet verder dan level 7 á 8. Dat maar 15 min. lopen op de loopband, moet er af en toe flink achter aan omdat ie wegloopt(geintje) doe ik er ook bij. 2 kilometer met een helling van 2,5% en een snelheid van 5,4 km/u. Als dat klaar is ben ik een paar liter vocht lichter en mijn kleding kan ik dan uitwringen. Maar ik ben blij dat ik deze progressie kan maken. Heb er lang op gewacht. Al meer dan 2 jaar darmklachten. Wanneer je darmen niet goed functioneren doet de rest het ook niet goed. Is voor mij wel duidelijk geworden.
Ook fijn dat het bekent is dat darmklachten vaak toenemen bij cf -ers die getransplanteerd zijn. Van de np uit het UMCG kreeg ik bericht dat de relatie van het cotrimoxazol gebruik en mijn klachten niet bekent waren.

Soms strookt de theorie niet met de praktijk zullen we maar zeggen.

Als mijn progressie doorgaat de komende tijd,  ga ik misschien eens serieus nadenken over de transplantgames in 2012 te Apeldoorn.

See you,

Patje

de seniorenafdeling

Django, de broer van Bram

Django

Lotus, de zus van Bram

Lotus

Oliver overleden op 1-1-2010

 Oliver

Bram heeft nog twee zussen en 2 broers!! Via hyves kwam ik in contact met Maureen, de eigenaar van Django en via het sharpeiforum kwam ik in contact met Mary de eigenaar van Lotus. Het is nog onduidelijk hoe het gaat met het tweede zusje van Bram. We proberen haar op te sporen. De eigenaar van Oliver heeft afgelopen week Mary laten weten dat ze Oliver hebben moeten laten inslapen vanwege longemfyseem, waarschijnlijk veroorzaakt door het sharpeifever. Omdat de overige sharpeis uit het nest tot de senioren behoren is het idee ontstaan dat Maureen, Mary en ik onze senioren gaan voorstellen in het blad van de sharpeiclub Nederland, leuk hè? Ja ja want ze worden eind deze maand 10 jaar. Binnenkort reden voor een lekker gebakje in huize Denissen

Ons manneke

wangen en handen

kent u deze nog?

Jaaaaaaaaaa, na twee weken rust op kantoor waren er vanmorgen weer heel veel collega's begonnen met (in de eerste plaats) bijpraten onder het genot van een bakkie. En er werd weer wat 'afgewangd en geschud'. Altijd weer gezellig hoor. Manlief kwam ook nog ff naar kantoor om een praatje te maken met enkele collega's en om een cadeautje op te halen in de stad....   Als verrassing had Pat bovenstaande foto op canvas laten afdrukken. Een foto die ik gemaakt heb van mijn twee allerliefste mannen en die ik zo uniek vind omdat ze gelijk lopen. Ben er helemaal blij mee!

Na twee dagen niet te hebben gekookt, ga ik zo maar weer eens 'aan de bak'. Pat had nog de kookzin van Kerst te pakken en had eergisteren voor twee dagen heerlijke lasagne gemaakt!! Met de Kerst hadden we samen twee recepten uitgekozen waarbij ik het verbod kreeg om in de keuken te komen helpen, hi hi.  Het werd een erg lekker diner (kipfilet in sinasappelsaus met penne in mascarpone &gegrilde paprika's) De kookboeken en andere leuke cadeautjes krijgen we regelmatig van Boeren Medical waar Pat prikspullekes voor zijn diabetes besteld.
Vanavond wordt het geen gerecht uit een kookboek, maar een zelfgemaakte vispizza. We smullen wat af hier.

hoogte en dieptepunt

Alweer de laatste dag van 2010! Gaan jullie nog spetterend het volgende jaar in? Manlief en ik hebben hele leuke, leuke en minder leuke momenten beleefd in het afgelopen jaar. Maar hé, we zijn alweer klaar voor wat komen gaat. Vannacht blijven we vanwege de mist en ijzel met Bram toch maar thuis.
Iedereen bedankt voor jullie reacties op dit blog en allemaal een goed jaar gewenst!! Groetjes P&C

hoezo 'even' naar het werk

Vanmorgen wisten we al dat er wat sneeuw was gevallen, maar zoveel? Ik was er helemaal klaar voor en had al netjes om 08:30 uur de handen aan het stuur van de fiets geklemd op weg naar het werk. Eenmaal lopend naar de grote weg, begon ik vol goede moed aan de fietstocht van 5 kilometer, maar .. na een paar meter gaf m'n fiets er bijna de brui aan. Ik slipte alle kanten op en bleef gelukkig nog in het zadel. Wandelen ging nog sneller!  Dit was voor mij geen doen. Dus weer ploeterend te voet terug naar huis en ik was er om 09:10 uur!( ik zou om 09:00 uur moeten beginnen) Al een paar keer gebeld naar kantoor, maar er nam niemand op... toen maar het mobilie van collega gebeld die nog thuis zat te dubben fietsen of lopen. En ik?  Ik ben thuis gebleven en ik heb vanmorgen de paden rondom huis sneeuwvrij gemaakt voor het geval dat ik nog zin krijg om te fietsen, ha ha.(echt niet) De schapjes heb ik gisteren met de fiets gehaald. Over een half uur loop ik weer buiten met Bram die de meeste energie van ons allemaal heeft, helemaal geweldig om te zien (hij lijkt wel een jonkie van 2)!!

Gezellig kerstweekend allemaal!

sneeuw is

wit (nog wel) en erg vermoeiend. Tot nu toe gebruik ik nog steeds de fiets om naar het werk, de supermarkt en de bieb te komen, hoewel het allemaal wel wat langer duurt. Manlief neemt het wandelingetje met Bram dan maar ff van mij over.  Gisteren gingen manlief en ik dezelfde tijd de deur uit en kwamen gelijk weer thuis nadat manlief 1,5 uur in de sportschool had doorgebracht en ik totaal met de boodschappen kwijt was (oh ja en onderweg nog met mensen gekletst die ook een sharpei hadden, altijd gezellig)

mijn mannen lopen synchroon

Sneeuw in Nimwegen

Er is toch wel wat sneeuw gevallen vannacht. Tussen de 10 en 15 cm.

Brammetje gaat er wel voor zitten....

See you...

PatjeXXX

een bezorgde husband

Gisteravond was manlief aan de wandel  met blije Bram. Dus... dacht ik, laat ik eens als sportieve CF-er de achtertuin en het gangpad sneeuwvrij maken. Drama, want manlief had de sleutel en zijn mobilie vergeten mee te nemen.. Na veel gebonk en gebel dacht manlief dat er iets met mij was gebeurd,want ik deed de voordeur niet open. Hij is naar een paar buren gelopen met Bram en heeft geprobeerd me te bellen en ... ik nam uiteindelijk de phone op nadat ik binnenliep na een tijdje 'sneeuwvrij  bezig zijn'. Manlief was er helemaal door van de kaart en heeft een slapeloze nacht gehad door     mij.... De huissleutels en de mobilie worden hier nooit meer vergeten mee te nemen.