Translate

maandag, mei 14, 2007

Buddyseat weer terug

Vandaag het motorzadel opgehaald. De zitting is netjes afgewerkt met leer. Ik had nogal wat schuimrubber weggehaald, en eigenlijk wat teveel waardoor er een rimpel is ontstaan bij de ruggesteun. Maar goed, liever in de buddyseat dan in mij. Ik hoop dat het het aankomende weekend beter weer word, misschien is het dan mogelijk om weer een stukje te rijden met de fiets.
Vandaag weer mijn best gedaan bij de fysio. Wat meer meter geroeid in 7 minuten. (langer houd ik niet vol). Maar het was toch maar ff 1019 meter. Dat is 3:28.8 per 500 meter. Beenspieroefening (wegdrukken van gewicht) van 40 naar 50 kilo en stang in de nek trekken van 40 naar 45 kilo. Na de beenspieroefening was ik wel moe. Hakt er wel in zo'n inspanning. De rest van de dag was ik dan ook niet veel meer waard. Morgen is er weer een dag, en donderdag is er geen fysio (Joepie). Dan hou ik weer wat energie over om aan andere dingen te besteden.

Vaak wordt mij de vraag gesteld "Al iets uit Groningen gehoord?" Maffe vraag eigenlijk, want dan zou ik in Groningen zijn. Goed bedoeld natuurlijk, maar ik ga er wel steeds anders over denken.
Toen ik 30 november hoorde dat ik bovenaan de lijst stond vond ik dat shocking. Ik was onzeker omdat de 5 mensen voor mij binnen een half jaar geholpen werden. In januari dacht ik, dit jaar gaat het gebeuren. Ik kreeg weer wat energie en weer wat zelfvertrouwen. Inmiddels heb ik zoiets van het zal wel. Ik ga mijn eigen weg en ik zie wel wat er gebeurd, zeker na het bericht van vorige week op het journaal dat het helemaal niet goed gaat met het aantal beschikbare donoren.

Na de ziekenhuisopname in feb/maart was ik bang dat er een HU voor me zou komen, nu heb ik zoiets van jammer dan, moet ik langer wachten. Ik ben zeker onverschilliger geworden maar het is ook een kwestie van overleven. Gelukkig heb ik met de laatste antibioticakuren een opname kunnen voorkomen. Dat geeft zelfvertrouwen en dat heb ik wel nodig in deze situatie.

See you

2 opmerkingen:

Marjolein zei

Ik stond in 2005 sinds begin december actief op de lijst, op nummer 1 omdat ik bij elkaar al meer dan 3 jaar had gespaard, jaren geleden.. Ik heb uiteindelijk moeten wachten tot begin augustus 2006.. Dus ook nog zo'n 8 maanden hoewel ik 1 stond.. Het schiet inderdaad niet op. Ik voelde precies hetzelfde, de eerste maanden had ik het idee dat het elk moment zou gebeuren, maar later niet meer. Toen dacht ik er niet zoveel aan, en had ik het idee van, ik zie wel..

Heel veel succes nog met wachten!!!

Anoniem zei

He Patrick, sorry liep een beetje achter met lezen. Lekker dat je even gereden hebt op de motor. Houd je rustig verder en geniet van zoveel mogelijk dingen.
Groetjes, Renate